Archive for: فوریه 7th, 2017

لنوو تبلت اندروید مقرون به صرفه Yoga A12 را معرفی کرد

بازار تبلت‌ هر روز بیشتر رقابتی می‌شود؛ از این‌رو کاربران، لپ ‌تاپ‌ را به‌عنوان جایگزینی برای این دستگاه‌ انتخاب می‌کنند. اما لنوو اخیرا با معرفی تبلت جدید خود راه‌حلی برای این مشکل ارائه داده است. این کمپانی لپ تاپ ۱۲.۲ اینچی خود را با مدل یوگا A12 که از لحاظ اقتصادی هم مقرون به صرفه است، معرفی کرد. اگرچه این تبلت دارای قیمت مناسبی است، اما از لحاظ مشخصات می‌تواند معادل خوبی برای تبلت حرفه‌ای Yoga Book باشد. اگرچه در این مدل نمی‌توان انتظار سیستم عامل ویندوز 10 داشت اما تبلت یوگا A12، دارای نمایشگر ۳۶۰ درجه قابل تبدیل است. لنوو در تبلت جدید خود صفحه کلید فیزیکی را حذف کرده و صفحه کلید Halo جایگزین آن کرده است. این نوع صفحه کلید به‌صورت لمسی است و به کاربر امکان می‌دهد تا هم از دست خود و هم از قلم مخصوص این کار برای تایپ بهره بگیرد.از دیگر مشخصات تبلت میان رده‌ی یوگا A12 می‌توان به پردازنده Atom x5 با ۲ گیگابایت رم و ۳۲ گیگابایت حافظه داخلی اشاره کرد. این تبلت همچنین دارای صفحه نمایش ۱۲.۲ اینچی اچ‌دی و بدنه آلومینیومی و منیزیمی است. می‌توان گفت یوگا A12 با ضخامت ۵.۴ اینچی، دارای ضخامت اندک و وزن سبک یک کیلوگرم است. این تبلت در رنگ‌های رز گلد و خاکستری عرضه می‌شود. شرکت لنوو این تبلت را از هشتم فوریه به قیمت ۲۹۹ دلار در سایت lenovo.com در دسترس خریداران قرار می‌دهد.
در ادامه می‌توانید تصاویر دیگری از تبلت اندروید یوگا A12 مشاهده کنید:

تبدیل تایرهای قدیمی به سوختی پاک تر از گازوئیل

گازوئیل و لاستیک کهنه هر دو کثیف هستند و برای سلامتی مضرند. آیا ممکن است با ترکیب دو عامل منفی بتوانیم محصولی مفید و مثبت تولید کنیم؟ آیا تا به حال به این فکر کرده‌اید که با ترکیب گازوئیل و تایرهای قدیمی چه چیزی به‌ دست می‌آید؟ یک استارتاپ استرالیایی با نام Green Distillation Technologies پاسخ سؤالات ما را یافته است. این استارتاپ با ابداع راهی عملی و با ترکیب روغن به‌دست‌آمده از بازیافت تایرها با گازوئیل، سوخت پاک‌تری نسبت به گازوئیل تولید کرده است.
در سال‌های اخیر تلاش‌های گوناگونی برای بازیافت بهینه‌تر تایرها انجام شده است که از جمله‌ی آن‌ها می‌توان به استفاده به‌عنوان پشه‌بند یا بریدن تایرها برای سهولت انبار کردن اشاره کرد. برخلاف تلاش‌های علمی و قانونی صورت‌گرفته برای کاهش خطرات زیست‌محیطی و سلامتی ناشی از لاستیک‌های کهنه، بازیافت‌کردن یا حتی از بین‌بردن آن‌ها بسیار مشکل است و این معضلی است که روزبه‌روز پیچیده‌تر می‌شود. تنها در استرالیا سالانه نزدیک به ۴۸ میلیون تایر کهنه دور انداخته می‌شود که بیشتر آن‌ها به‌صورت غیر قانونی در زمین‌های بایر رها می‌شوند. استارتاپ GDT که در سال ۲۰۰۹ میلادی آغاز به‌ کار کرده است، برای حل مشکل تایرهای قدیمی، فناوری جدیدی با نام تقطیر تخریبی معرفی کرده است. عملکرد این فناوری مشابه روش تجزیه در اثر حرارت است که در آن مواد ارگانیک در اثر حرارت در محیطی خالی از اکسیژن تجزیه می‌شوند و با استفاده از آن، لاستیک‌ها به روغن قابل فروش، کربن و فولاد تجزیه می‌شوند.

این روش بازیافت جدید با سایر روش‌های موجود تفاوت دارد و در حال حاضر تنها روش موجود در استرالیا است که از طریق آن می‌توان لاستیک را به شکل دیگری از انرژی تبدیل کرد. به گفته‌ی مدیر اجرایی GDT، سایر روش‌های بازیافت، شکل لاستیک را تا حدودی تغییر می‌دهند. جدا از گرمای مورد نیاز برای فرآیند بازیافت، روش جدید تولید آلاینده و پسماند نمی‌کند و به‌دلیل آن‌که کل لاستیک اتومبیل در جریان بازیافت قرار می‌گیرد، نیاز به کارگر یا صرف انرژی جهت جداسازی قسمت‌های مختلف وجود ندارد.

با اینکه تمام جنبه‌های مطرح‌شده در مورد این فناوری، جالب و عملی به‌ نظر می‌رسند؛ اما کیفیت حقیقی روغن تولیدشده از طریق این فناوری چگونه است؟ بر اساس اظهارات مهندسان دانشگاه تکنولوژی کویینزلند، نتایج به‌دست آمده از آزمایش‌های بسیار دقیق انجام‌شده روی این روغن بسیار امیدوار کننده بوده است. نه تنها سوخت به‌دست آمده از این فناوری آلایندگی کمتری دارد، بلکه در صورت ترکیب آن با گازوئیل، عملکرد پیشرانه نیز کاهش نمی‌یابد.
فرهاد حسین، دانشجوی دکترای دانشگاه تکنولوژی کویینزلند که در این مطالعه شرکت داشته است، درباره‌ی تست‌های انجام‌شده می‌گوید:
در مرحله‌ی اول ما روغن‌های بازیافت‌شده از لاستیک طبیعی و مصنوعی را که توسط استارتاپ GDT تولید شده بودند، با نسبت‌های حجمی ۱۰ و ۲۰ درصد با گازوئیل مخلوط کردیم و در مرحله‌ی بعد، از آن به‌عنوان سوخت پیشرانه‌ی شش سیلندر توربوشارژ شده‌ی تزریق مستقیم (که استفاده از آن در صنعت حمل‌ونقل معمول است) استفاده کردیم و در چهار حالت ۲۵، ۵۰، ۷۵ و ۱۰۰ درصد از توان پیشرانه و با حفظ سرعت ثابت، نتایج آزمایش‌ها جمع‌آوری و ثبت شد.نتایج به‌دست آمده توسط محققان حاکی از کاهش ۳۰ درصدی تولید گاز اکسید نیتروژن (یکی از گازهای گلخانه‌ای و از عوامل آلودگی هوا) و کاهش تولید ذرات معلق هستند که بیانگر مشکلات کمتر در سیستم‌های تصفیه‌ی آلاینده‌ها است. به‌علاوه، از روغن تولیدشده می‌توان به‌عنوان یک سوخت حرارتی استفاده کرد، کاربردی که استارتاپ GDT نیز در مقر خود آن را به‌ کار بسته است. این روغن پس از گذراندن مراحل پالایش، می‌تواند به‌عنوان سوخت در اتومبیل‌ها یا صنایع هوایی مورد استفاده قرار گیرد. به گفته‌ی ترور بیلی، رئیس ارشد بخش اجرایی GDT، این تکنولوژی تایرهای قدیمی را به روغن، کربن و فولاد تبدیل می‌کند و اجازه نمی‌دهد چیزی به هدر برود. پتانسیل این منبع زیست‌سوخت بسیار عظیم و در مقایسه با سایر زیست‌سوخت‌های گیاهی نظیر ذرت و جلبک پایدارتر است. ممکن است بعضی افراد کاهش ۳۰ درصدی در تولید آلاینده‌ها را برای به‌کارگیری این تکنولوژی کافی ندانند که در پاسخ باید گفت علاوه‌بر کاهش آلایندگی این سوخت‌ها، شهرها نیز از معضلات ناشی از بازیافت تایرها رها خواهند شد.

استارتاپ GDT سال گذشته توانست مدال برنز ادیسون اواردز را در بخش مدیریت منابع یا منابع تجدیدپذیر کسب کند و در حال حاضر حداقل از یک کمپانی پیشنهاد خرید ۸ میلیون لیتر از روغن بازیافتی خود را دریافت کرده است. این روغن‌ها سال آینده پس از تکمیل کارخانه‌ی واقع در وارن این استارتاپ تولید خواهند شد و انتظار می‌رود سالانه ۶۸۵ هزار تایر خودرو (۱۹ تن) در آن مورد بازیافت قرار گیرد. این رقم حدود ۳ درصد از لاستیک‌های کهنه‌ای است که هر ساله کنار گذاشته می‌شوند. در حال حاضر صحبت‌ها در مورد ساخت یک کارخانه‌ی بازیافت در تاسمانی در حال پیگیری است، جایی که ۹۰۰ هزار تایر منتظر بازیافت هستند. از سوی دیگر، احتمال ساخت محل‌های بازیافت در کویینزلند و غرب استرالیا نیز مطرح است.