Archive for: مارس 8th, 2017

چرا 5G برای اینترنت اشیا اهمیت دارد

اگر اینترنت 5G را فقط سرعت دانلود بالاتر می‌دانید، باید خود را بیش از پیش برای آینده آماده کنید. هرروز مصرف داده ما بیشتر و بیشتر می‌شود؛ گوشی‌ هوشمند، ساعت‌ هوشمند، واقعیت مجازی، پهپاد، خودروی خودران، ماشین لباسشویی، یخچال‌، دستیار صوتی و … چیزهایی هستند که هرروز با آن‌ها سروکار داریم. همه این‌ها نیاز به داده زیادی دارند و مهم‌تر اینکه نیاز به تعداد زیادی ارتباطات، بازدهی بیشتر و مصرف انرژی کمتر دارند.5G ما اطمینان خواهد داد که در آینده‌ای با میلیاردها دستگاه متصل به اینترنت، بتوانیم ارتباط خود را حفظ کنیم.بدون 5G، اینترنت اشیا وجود نخواهد داشت. شاید این ادعا در سال ۲۰۱۷ بعید به نظر برسد؛ اما در سال ۲۰۲۰ که ۲۰ میلیارد دستگاه متصل‌ به‌ هم وجود دارند، چندان بعید نخواهد بود. به عبارت دیگر، تعداد زیادی کاربر و تعداد زیادی دستگاه می‌خواهند به‌طور هم‌زمان،‌ فضای یکسانی (اینترنت) را اشغال کنند. شاید در حال حاضر برای شبکه‌های 3G و 4G زمان تأخیر چندان مهم نباشد؛ اما در چند سال آینده، دستگاه‌هایی که به زمان تأخیر کم (کمتر از ۱۰ میلی‌ثانیه) نیاز دارند، باید به تکنولوژی ارتباطی جدید دسترسی داشته باشند.

جهانی را تصور کنید که در آن خودروها با مسافران، عابران پیاده، دیگر خودروها، دوچرخه‌ها، چراغ‌های راهنما و دیگر زیرساخت‌های شهری در ارتباط باشند. کمپانی‌هایی همچون تسلا و ولوو در حال کار روی تکنولوژی‌هایی هستند که با استفاده از این‌گونه ارتباط بین اشیاء، تا سال ۲۰۲۰ تصادفات کشنده را حذف کنند.نیازی نیست برای درک بهتر اینترنت اشیا در یک داستان علمی-تخیلی زندگی کنید، چون همین الان می‌توانید مصداق‌های زیادی پیدا کنید. به‌عنوان مثال، هفته گذشته، هواوی با همکاری تلفونیکا و Kamstrup پروژه‌ای به نمایش گذاشتند که با استفاده از اینترنت اشیا باند باریک (NarrowBand IoT) یا NB-IoT، از اطلاعات کاربران استفاده می‌کرد.این شرکت‌ها با همکاری یکدیگر، مدیریت ارتباطات راه‌حل‌های تله‌متری را برای مدیریت آب شهری شیلی بررسی خواهند کرد. تله‌متری به مصرف‌کنندگان اجازه خواهد داد مصرف روزانه خود را بهتر اندازه‌گیری کنند و همچنین باعث می‌شود صدور قبض دقیق‌تر باشد و نشتی‌ها و دیگر مشکلات سیستم آب‌رسانی هر خانوار بهتر آشکار شود. NB-IoT یک شبکه با مصرف انرژی کم برای فضاهای بسیار بزرگ است. این شبکه دستگاه‌ها را با نیازهای بازار اینترنت اشیا تطبیق می‌دهد.
5G همانند سیناپس‌های نورون‌ها است
سیستم 4G فعلی، بازدهی و زمان تأخیر را بهینه کرده است؛ اما 5G اولین شبکه‌ای است که برای گسترش‌پذیری، چند کاربردی ‌بودن و مصرف انرژی بهینه، طراحی می‌شود. به عبارت دیگر، هر دستگاه و شبکه‌ای که برای ارتباط با اینترنت اشیا ساخته شود؛ به جای استفاده بدون وقفه و همیشگی از همه منابع، از هر چیزی در زمانی که به آن نیاز دارد استفاده می‌کند.اما زمان تأخیر (latency) به چه معنا است؟ به عبارت ساده، این یک نوع لگ است. زمان تأخیر نوعی اندازه‌گیری است که نشان می‌دهد چه میزان زمان لازم است تا یک بسته داده از یک نقطه شبکه به نقطه دیگر شبکه انتقال داده شود. در حال حاضر کمترین میزان زمان تأخیر حدود ۱۰ میلی‌ثانیه است، اما 5G وعده می‌دهد که این میزان را به یک میلی‌ثانیه کاهش خواهد داد. در حقیقت، علاوه بر سرعت بالا، استفاده از 5G به دلیل اینکه هر دستگاه قادر است هر زمان که نیاز داشت به شبکه وصل شود یا ارتباط خود را با شبکه قطع کند، بسیار پربازده است. این همان چیزی است که در شبکه‌های عصبی شاهد هستیم.
5G پلی برای راه‌کارهای نوین اینترنت اشیا خواهد بود
همان‌طور هم که قبلا ذکر شد، 5G نه‌تنها سرعت ارتباطات را بهبود می‌بخشد، بلکه با پربازده کردن ارتباط دستگاه‌ها، راه را برای آینده‌ای هوشمند و به‌شدت متصل هموار می‌سازد. برای اینکه اینترنت اشیا به واقعیت بپیوندد، باید این قابلیت وجود داشته باشد که بتوان مقدار زیادی داده را بین چند شبکه انتقال داد. در نهایت، 5G پلی خواهد بود که راه‌کارهای اینترنت اشیا را به بازار خواهد آورد.بر اساس گفته‌های جولیانو بازو، یکی از مدیران شرکت Mobile Network Technologies، اولین شبکه‌های اقتصادی 5G در سال ۲۰۲۰ عرضه می‌شوند. البته شاید بتوان نمونه‌های آزمایشی را در جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه تست کرد.

خودروی الکتریکی وندا دندروبیوم با سرعت نهایی ۳۲۰ کیلومتر بر ساعت

وندا دندروبیوم (Vanda Dendrobium)، خودرویی است که نخستین محصول الکتریکی کمپانی مستقر در سنگاپور واندا الکترونیک به شمار می‌رود و به طور رسمی در نمایشگاه خودروی ژنو از آن رونمایی شده است. اگر این طرح مفهومی به نحوی که در حال حاضر ارائه‌ شده، ساخته شود؛ احتمالا باید منتظر اعلام قیمت هفت رقمی برای این سوپرخودرو باشیم.خودروی دو سرنشینی که در طراحی سقف آن نیز از شکل گلبرگ الهام گرفته شده، حاصل کار همکاری گروه مهندسی پیشرفته‌ی ویلیامز (WAE) با واندا است. در واقع مهندسان این مرکز تقریبا تمام سال ۲۰۱۶ را صرف تنظیم و بهینه‌سازی طراحی‌های اولیه‌ی خودشان کرده‌اند تا ما در نهایت با کانسپتی مواجه باشیم که در نمایشگاه ژنو به نمایش گذاشته شده است. بر پایه‌ی گفته‌ی لاریسا تن، رئیس کمپانی واندا الکترونیک، گام بعدی پیش روی آن‌ها در مسیر ساخت طرح اخیر این است که بتوانند اقدامات مهندسی لازم به منظور تولید محدود دندروبیوم را انجام دهند. منظور تن از این تولید محدود، رقمی در حدود چند ده خودرو است و آن‌ها برنامه‌ای برای ساخت چند صد خودرو در مرحله‌ی نخست تولید خود ندارند. در واقع آن‌ها پیش از انجام سرمایه‌گذاری کلان روی تولید این خودرو، می‌خواهند واکنش‌ها و میزان استقبال از طرح مفهومی را در نمایشگاه ژنو مورد بررسی قرار دهند. مدیر عامل این کمپانی همچنین اظهار می‌کند که در صورت قطعی شدن تصمیم آن‌ها برای تولید، ساخت چنین طرحی در حدود دو سال زمان خواهد برد.یان کلوت (Ian Cluett)، مدیر بخش برنامه‌های گروه WAE، در حال حاضر سرپرستی این پروژه را بر عهده دارد و کار ساخت و پرداخت این خودروی نمایشی در ژنو را نیز انجام داده است. جزئیات کامل در مورد سیستم انتقال قدرت الکتریکی طرح دندروبیوم هنوز مشخص نشده است، اما این خودرو برای رسیدن به سرعت بیشینه‌ی ۳۲۰ کیلومتر بر ساعتی که برای آن اعلام شده، به توانی بیش از ۷۰۰ اسب بخار نیاز خواهد داشت؛ به این توان مورد نیاز باید یک گیربکس دو سرعته و به احتمال زیاد سه موتور الکتریکی را نیز اضافه کنیم که احتمالا یکی از موتورها در جلو و دو موتور در بخش عقب جاگذاری خواهند شد.با این حال برای این که خودروی به نمایش گذاشته‌شده در حالت فعلی دارای قابلیت حرکت و فراتر از یک ماکت صرف باشد، سازندگان خودرو روی آن از یک موتور و یک بسته‌ی باتری یون لیتیومی استفاده کرده‌اند. این مجموعه در واقع از سیستم طراحی‌شده توسط WAE برای مسابقات فرمول E استفاده کرده است. گروه WAE چندین چالش را برای خود در طراحی دندروبیوم تعریف کرده‌اند. یکی از این چالش‌ها، طراحی بخش مرکزی خودرو به‌صورت قطره‌ی اشک (یا گلابی) است. همچنین در نظر گرفته شده است تا اجزای سیستم تعلیق عقب خودرو در معرض دید باشند و شیوه‌ی باز و بسته شدن سقف و درها متفاوت با رویه‌ی معمول باشد.نحوه‌ی باز شدن درها و سقف این سوپراسپرت الکتریکی در واقع عاملی است که اسم این خودرو از آن گرفته شده است و حالت «گلبرگ‌ مانند» آن‌ها شکل طبیعی گل ارکیده را تداعی می‌کند. گفتنی است که ارکیده گل ملی کشور سنگاپور است و دندروبیوم هم یکی از گونه‌های همین گل به شمار می‌رود.
بسته نگه داشته درب‌ها و دریچه‌ی سقف خودرو در سرعت ۳۲۰ کیلومتر بر ساعت، یک چالش مهندسی قابل ملاحظه برای گروه سازنده محسوب می‌شود. با اینکه دندروبیوم هنوز در تونل باد آزمایش نشده، اما کلوت در این باره گفته است که رفتار خودرو و چگونگی آن در کامپیوتر مدل‌سازی شده است. باریک شدن تدریجی طراحی بدنه‌ی خودرو در بخش‌های عقب آن نیز حجم کمی را برای بسته‌ی باتری لیتیومی باقی می‌گذارد. از سویی WAE نمی‌توانند باتری را بین چرخ‌‌ها جای دهند، چرا که مرکز ثقل خودرو در آن صورت بیش از حد بالا خواهد رفت. قرار دادن باتری بین چرخ‌ها همان روشی است که کمپانی تسلا در خودروهای خود استفاده می‌کند.
به عنوان یک نتیجه، به احتمال زیاد این خودرو از یک بسته‌ی باتری نسبتا کوچک بین ۳۰ تا ۵۰ کیلووات‌ساعت بهره خواهند برد و در این زمینه با باتری‌های ۸۰ تا ۱۰۰ کیلووات‌ ساعتی تسلا مدل اس تفاوت خواهد داشت. آرایش و تنظیم سیستم انتقال توان در این خودرو با هدف برآورده ساختن دو خواسته‌ی اصلی انجام می‌شود، رسیدن به سرعت بیشینه‌ی ۳۲۰ کیلومتر بر ساعت و داشتن زمان ۲.۷ ثانیه برای رسیدن از حالت ایستا به سرعت ۹۶ کیلومتر بر ساعت. در بخش فضادهی داخلی خودرو که سرنشینان را در فضای بیش از حد کوچکی قرار می‌دهد هم باید کارهایی برای بهبود وضعیت انجام شود.گفتنی است که طراحی دندروبیوم و آغاز آن به سال ۱۹۹۶ باز می‌گردد و توسط یک طراح ناشناس انجام شده که بر پایه‌ی گفته‌های تن، در اواسط دهه‌ی ۲۰۰۰ میلادی مورد بازنگری قرار گرفته است. ولی طراح این خودرو همچنان تمایل دارد که ناشناس بماند. واندا الکترونیک یک شرکت مهندسی خصوصی است که سرمایه‌ی آن از طریق سرمایه‌گذارانی در ایالات متحده و چین تأمین می‌شود.