Archive for: آوریل 17th, 2017

کریزل 910e معرفی شد؛ ابرخودرویی الکتریکی با ظاهر کلاسیک

سه برادر اتریشی بنیان‌گذاران شرکت کریزل با نام خانوادگی خود هستند. این برند در تولید باتری‌ و موتور الکتریکی سابقه‌ی زیادی دارد؛ اما در چند سال گذشته، علاقه خود به ساخت خودروی برقی را نیز نشان داده است. شنیده می‌شود که بازیگر مشهور هالیوودی، آرنولد شوارتزنگر، نیز از سهام‌داران این شرکت دانش‌بنیان محسوب می‌شود. پیش از این خودروهای مرسدس کلاس G، فولکس گلف، پورشه‌ پانامرا، بی‌ام‌و سری 3 و چند مدل دیگر توسط کریزل به‌صورت تمام برقی تولید شده بودند؛ اما به‌تازگی پروژه‌ی خاصی به نام Evex 910e در این شرکت به سرانجام رسیده است.

بدنه‌ی این خودرو کاملا بر اساس مدل افسانه‌ای 910 از پورشه ساخته شده است. در سال ۱۹۶۰ مدل 910 توانست به قهرمانی لمانز ۲۴ ساعته برسد و حتی رکوردهای جالبی در پیست نوربرگ رینگ برجای بگذارد. کریزل تلاش کرده است زیبایی این خودروی کلاسیک را با فناوری مدرن خودروهای الکتریکی ترکیب کند تا قابل استفاده‌ و مورد اعتماد مصرف‌کننده باشد. اوکس 910e در نمایشگاه خودروهای کلاسیک آلمان رونمایی شد و مورد توجه علاقه‌مندان قرار گرفت.به‌جای پیشرانه‌ی ۶ سیلندر و ۲ لیتری ۲۰۰ اسب بخار در 910 کلاسیک؛ مدل الکتریکی، قدرت ۴۹۰ اسب بخار فراهم خواهد کرد که با گشتاور ۸۹۰ نیوتن‌متر، ظرف ۲.۵ ثانیه به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت می‌رسد. نهایت سرعت ۳۰۰ کیلومتر بر ساعت برای این خودرو دست‌یافتنی خواهد بود و با این اوصاف در پیست سرعت، کاملا برتر از نمونه‌ی کلاسیک عمل خواهد کرد؛ چرا که وزن آن به ۱۱۰۰ کیلوگرم محدود شده است.تأمین انرژی این خودرو برای شرکت کریزل، چالش بزرگی نبوده است؛ چراکه تجربه‌ی زیادی در ساخت باتری‌های قدرتمند دارد. باتری‌های لیتیوم یون اوکس 910e می‌توانند معادل ۵۳ کیلووات ساعت انرژی ذخیره کنند که برای حرکت دادن این‌ خودرو تا مسافت ۳۵۰ کیلومتر کافی خواهد بود. علاوه بر باتری و موتور قدرتمند الکتریکی، سیستم خنک‌کننده‌ی مخصوصی هم برای این مدل، در شرکت کریزل ساخته شده است. بدون اینکه در ظاهر اصیل پورشه 910 تغییر خاصی ایجاد شود، محل مناسبی برای جایگذاری باتری‌ها و دیگر متعلقات پیشرانه‌ی الکتریکی در قسمت عقب و جلوی خودرو در نظر گرفته شده است.کمتر از ۱۰ دستگاه خودروی اوکس 910e ساخته خواهد شد که قیمت نهایی آن ۱ میلیون دلار برآورد می‌شود. این اولین خودروی دنیا با برند و لوگوی اوکس است و شرکت کریزل بنا به اعلامی رسمی، به تولید خودروهای الکتریکی با بدنه‌ی کلاسیک ادامه خواهد داد. پروژه‌ی بعدی این شرکت، بر اساس پورشه‌ی ۹۱۷ مدل ۱۹۷۰ شکل خواهد گرفت.

ثبت تصویری از ماده تاریک بین کهکشان ها برای اولین بار

ماده تاریک پدیده‌ی مرموزی است، چرا که ما نمی‌توانیم آن را به‌طور واقعی «ببینیم». اما این امر باعث نشده است دانشمندان از تحقیق و نظریه‌پردازی در مورد آن دست بکشند. بر پایه‌ی یکی از نظریه‌های ارائه‌شده در این زمینه، گفته می‌شود ماده‌ی تاریک باید به‌صورت ساختارهای رشته‌ای از مواد اتصال‌دهنده‌ی کهکشان‌ها وجود داشته باشد. دانشمندان دانشگاه واترلو در حال حاضر توانسته‌اند برای اولین بار یکی از رشته‌های یادشده‌ی ماده‌ی تاریک را به تصویر بکشند.
شما این تصویر را در قسمت بالای مقاله مشاهده می‌کنید. این تصویر با رنگ‌های غیرواقعی و ملموس به نمایش در آمده و در آن، رنگ‌های سفید نشان‌دهنده‌ی دو کهکشان و فضای قرمز بین آن‌ها نشانگر ماده‌ی تاریک پیونددهنده‌ی آن‌ها است. در ادامه به توضیح بیشتر این تصویر و چگونگی تهیه‌ی آن می‌پردازیم.دو دانشمند به نام‌های سث دی. اپس و مایکل جی. هادسن، نتایج خود را در قالب یک مقاله در یادداشت‌های ماهانه‌ی نجوم انجمن سلطنتی ارائه داده‌اند.نظریه‌ی آن‌ها پیش‌بینی می‌کند که رشته‌های ماده‌ی تاریک می‌توانند کهکشان‌ها را به هم متصل کنند و این رویداد با رسیدن از یک هاله‌ی ماده‌ی تاریک در یک کهکشان به هاله‌ای در کهکشان دیگر رخ می‌دهد. محققان دیگر پیش از این پی برده‌ بودند که رشته‌های ماده‌ی تاریک، همه‌ی خوشه‌های کهکشانی را به هم پیوند می‌دهند؛ اما این اولین باری است که از رشته‌های ماده‌ی تاریک بین کهکشان‌ها تصویربرداری شده است. مایک هادسن، استاد نجوم در دانشگاه واترلو در مورد تصویر فوق می‌گوید:
    پژوهشگران برای دهه‌های پی‌درپی، وجود رشته‌های ماده‌ی تاریک بین کهکشان‌ها را پیش‌بینی کرده‌اند؛ رشته‌هایی که مانند یک خوشه‌ی تارعنکبوت مانند باعث اتصال کهکشان‌ها به یکدیگر می‌شوند. این تصویر ما را به‌جایی فراتر از پیش‌بینی‌هایمان سوق می‌دهد و به مرحله‌ای می‌رساند که می‌توانیم آن را ببینیم و اندازه‌گیری کنیم.  
ماده تاریک حدود ۲۵ درصد از جهان هستی را تشکیل داده است. اما این ماده به‌هیچ‌عنوان درخشنده و همچنین منعکس‌کننده‌ی نور نیست و از طرفی هیچ نوع برهم‌کنشی با نور ندارد. با این تفاسیر نتیجه می‌گیریم که مطالعه‌ی این ماده به‌هیچ‌عنوان کار راحتی نیست. تنها راهی که ما از آن در دنیای واقعی می‌توانیم برای بررسی این ماده استفاده کنیم، انجام مشاهدات گرانشی است. در مطالعه‌ی اخیر، این دو ستاره‌شناس از روش همگرایی گرانشی بسیار ضعیف استفاده کرده‌اند.همگرایی گرانشی ضعیف به اثری که جرم روی نور می‌گذارد، متکی است. وجود جرم متمرکز به‌اندازه‌ی کافی در پیش‌زمینه (در این مطالعه ماده‌ی تاریک) باعث شکست نور تولیدشده از یک منبع دوردست در پس‌زمینه‌ خواهد شد.
وقتی که با پدیده‌ای به بزرگی یک سیاه‌چاله‌ی فوق‌العاده عظیم روبرو می‌شویم، همگرایی گرانشی به پدیده‌ای کاملا چشمگیر و شبهه‌ناپذیر تبدیل می‌شود. اما واقعیت این است که ماده‌ی تاریک بین کهکشانی بسیار رقیق‌تر از یک سیاه‌چاله است و از همین رو، اثر منحصربه‌فرد آن‌ها هم بسیار ناچیز جلوه خواهد کرد. آنچه ستاره‌شناسان برای پیش بردن مسیر پژوهش خود نیاز داشتند، به دست آوردن داده‌های ترکیبی از جفت‌های مختلف کهکشانی بود تا به این ترتیب موفق به تشخیص و آشکارسازی همگرایی گرانشی بسیار ضعیف شوند. کلید این مطالعه در تلسکوپ کانادا-فرانسه-هاوایی است. این تلسکوپ برای انجام یک مطالعه‌ی چندساله به کار رفت که در ادامه زمینه را برای پژوهش اخیر نیز فراهم کرد. محققان تصاویر به‌دست‌آمده از بیش از ۲۳ هزار جفت کهکشان را در فاصله‌ی ۴.۵ میلیارد سال نوری از زمین با همدیگر ترکیب کردند. در نهایت تصویر ترکیبی حاصل از این فرایند، اتصال‌دهنده‌ی رشته‌ای بین دو کهکشان را به نمایش گذاشت. سث دی. اپس از دانشگاه واترلو می‌گوید:
     با استفاده از روش اخیر، ما علاوه بر اینکه توانستیم به این مشاهده برسیم که رشته‌های ماده‌ی تاریک در جهان وجود دارند؛ اکنون قادر به مشاهده‌ی میزان و وسعت محدوده‌های متصل شده توسط این رشته‌ها شده‌ایم.
ما هنوز هم به‌طور دقیق و مطمئن نمی‌دانیم ماده‌ی تاریک چیست؛ اما با مطلع شدن از دستاوردهای اخیر دانشمندان در زمینه‌ی درست بودن پیش‌بینی‌شان پدر مورد وجود این رشته و سپس ثبت نشانه‌هایی از آن‌ها در دنیای واقعی، می‌توانیم به این امر امیدوار باشیم که اوضاع سرانجام پس از چندین دهه در حال تغییر است و ما در فهم و دریافتمان از این ماده به پیشرفت‌های خوبی رسیده‌ایم.مدتی است که در مورد ساختار جهان در مقیاس بزرگ به شناختی نسبی رسیده‌ایم و می‌دانیم که ماده‌ی تاریک، بخش بزرگی از جهان هستی را تشکیل داده است. کهکشان‌ها تمایل دارند به‌طور خوشه‌وار گرداگرد هم بیایند و این گرایش تحت تأثیر کشش گرانشی ماده تاریک به وجود می‌آید. پیدا کردن یک پل پیونددهنده‌ از جنس ماده‌ی تاریک بین کهکشان‌ها یک کشف جالب است و می‌تواند حداقل بخش کمی از رمز و راز ماده‌ی تاریک را آشکار کند.