Archive for: آوریل 24th, 2017

سرقت اطلاعات مرورگر با استفاده از سنسور نور محیط

به نظر می‌رسد راه‌های دسترسی به اطلاعات سیستم ما فراتر از روش‌های مختلف آلودگی‌های نرم‌افزاری و باگ‌های سخت‌افزاری است که درباره‌ی آن‌ها شنیده‌ایم یا خوانده‌ایم. به نظر می‌رسد گجت‌هایی که روزانه با آن‌ها سروکار داریم، آن‌قدر ضعف دارند که به افراد سودجو امکان سرقت اطلاعات بدهند. البته شاید بعضی از موارد مانند سوءاستفاده از سنسورهای نور محیط، باورکردنی یا به نظر مهم نباشند.یکی از همین نقاط ضعف، زمانی است که کامپیوترهای شخصی، تبلت یا گوشی‌ هوشمند ما از طریق سنسورهایی مورد حمله قرار می‌گیرد که وظیفه‌ی جمع‌آوری اطلاعات محیط را برای کاربردی‌تر شدن دستگاه‌های ما دارند. برخی از محققان روشی برای استفاده از سنسورهای به‌ظاهر بی‌خطر نور محیط کشف کرده‌اند که می‌توان اطلاعات مرورگر را سرقت کرد.سنسورهای نور محیط دو کاربرد مهم دارند؛ سطوح مختلف نور پس‌زمینه را تشخیص می‌دهند تا میزان روشنایی را تنظیم کنند و به‌عنوان سنسور مجاورت برای تشخیص زمان خاموش کردن نمایشگر هنگام مکالمه کار می‌کنند. آن‌گونه که محققان اشاره کرده‌اند، سنسورهای تشخیص نور خیلی دقیق هستند و می‌توانند میزان شدت نور را از یک محیط کاملا تاریک تا یک محیط کاملا روشن اندازه‌گیری کنند.
روش هکی که این محققان توسعه داده‌اند با جمع‌آوری داده‌هایی که سنسور نور محیط به سیستم ارسال می‌کند، به اطلاعات رنگ و نور نمایشگر دست می‌یابد. چون داده‌های سیستم با چیزی که روی نمایشگر نشان داده می‌شود، تحت تأثیر قرار می‌گیرد، می‌توان با روش‌های مختلف، اطلاعاتی از مرورگر برداشت کرد که بر نور ساطع‌شده از نمایشگر تأثیر می‌گذارند.
یک مثال ساده از این موضوع، رنگ لینک‌های بازدید شده است که معمولا در مرورگرها تفاوت دارد تا از فاش شدن علایق کاربر جلوگیری شود. خواندن سنسور نور می‌تواند برای ایجاد تمایز میان لینک‌های بازدید شده و نشده و در نتیجه اطلاع‌رسانی حمله‌ی هکرها از طریق لینکی که قبلا توسط کاربر بازدید شده است، کاربرد داشته باشد.
یکی دیگر از نمونه‌های این موضوع، استفاده از اطلاعات سنسور نور محیط برای خواندن کدهای QR است. از این داده‌ها می‌توان زمانی برای سرقت حساب کاربر  سوءاستفاده کرد که از QR به‌منظور دسترسی سریع به حساب استفاده می‌شود.تاکنون، محققان توانسته‌اند با استفاده از سنسور نور محیط، از طریق فایرفاکس و کروم روی دستگاه‌های اندروید و کامپیوترهای شخصی، حملاتی ترتیب دهند. البته مشکلات مشخصی چون تغییر شرایط نوری در موقعیت‌های واقعی و لحظه‌ای و روشنایی متغیر نمایشگر نیز وجود دارند. به هر حال، این حملات وجود دارند و روشی جدید برای سرقت اطلاعات ما پیدا شده است که نه‌تنها تصوری از آن نداشتیم، بلکه برای مقابله با آن آماده نیستیم.

تراشه کوانتومی جدید گوگل، نقطه عطفی در تاریخ رایانش خواهد بود

جان مارتینیس، رهبری تیمی از محققان گوگل را بر عهده دارد که در زمینه توسعه‌ی چیپ‌های ابرقدرت‌مند ساخته‌شده بر مبنای قوانین فیزیک کوانتوم کار می‌کنند. او به‌تازگی ضرب‌الاجلی چندماهه برای خود و تیمش برای رسیدن به نقطه عطفی در تاریخ پردازش کامپیوتری تعیین کرده است.مارتینیس می‌گوید تا قبل از پایان سال جاری، او و تیمش موفق به ساخت دستگاهی خواهند شد که به «برتری کوانتومی» دست پیدا خواهد کرد. منظور او از عبارت برتری کوانتومی، توانایی انجام محاسباتی است که از محدوده‌ی قدرت پردازشی تمامی کامپیوترهای متداول فعلی خارج است. برای اثبات این ادعا، قرار است چیپ گوگل در آزمایشی کنترل‌شده با یکی از قوی‌ترین ابرکامپیوترهای دنیا به رقابت بپردازد. مارتینیس در این باره می‌گوید:
    فکر می‌کنم برای انجام این آزمایش آماده باشیم. [در حقیقت] همین حالا می‌توانیم این کار را انجام دهیم.
یکی از دلایل اعتماد به نفس بالای مارتینیس این است که گوگل همین حالا صاحب یک چیپ کوانتومی است که می‌تواند ویژگی‌های کلیدی مورد نیاز برای ساخت دستگاه جدید – که قرار است به‌صورت مستقیم با یک سوپرکامپیوتر به رقابت بپردازد – را بررسی کند؛ این یعنی گوگل در حال ساخت یک کامپیوتر کوانتومی، به‌وسیله‌ی یک کامپیوتر کوانتومی دیگر است.کامپیوترهای کوانتومی که به‌جای استفاده از بیت‌های دیجیتال، از کیوبیت (Qubit) استفاده می‌کنند، قادرند با استفاده از قوانین حاکم بر دنیای فیزیک کوانتوم، بسیاری از محاسبات سخت را دور بزنند. محققان تا به حال توانسته‌اند تنها با استفاده از گروه‌های کوچکی از کیوبیت‌ها، مدل‌های ساده‌ای از رایانش کوانتومی به نمایش بگذارند. برای مثال، گوگل پیش از این نتایج به‌دست‌آمده از یک چیپ را منتشر کرد که تنها از ۹ کیوبیتِ صف‌کشیده روی یک خط استفاده می‌کرد. اما مارتینیس می‌گوید برای آزمایش «برتری کوانتومی» به آرایه‌ای متشکل از ۴۹ کیوبیت احتیاج است.

آخرین چیپ کوانتومی گوگل تنها ۶ کیوبیت داشت که در آرایه‌ای ۲ در ۳ چیده شده بودند. به گفته‌ی مارتینیس، این چیپ نشان می‌‌دهد که تکنولوژی گوگل در صورت استفاده‌ی پهلو به پهلو از کیوبیت‌ها نیز جواب می‌دهد؛ ویژگی که برای ساخت دستگاه‌های کوانتومی بزرگ‌تر، ضروری خواهد بود.چیپ ۶ کیوبیتی گوگل همچنین آزمایشی برای یافتن روش ساخت چیپ‌های کوانتومی بزرگ‌تر به شمار می‌رود. در روش گوگل، کیوبیت‌ها و سیستم «سیم‌کشی روی مدار» سنتی، روی دو چیپ جداگانه سوار می‌شوند و سپس به روش Bump Bonding به یکدیگر متصل می‌شوند. هدف از این روش – که تیم گوگل به مدت دو سال است روی آن کار می‌کند – حذف خطوط کنترلی است که معمولا در چیپ‌های بزرگ از آن‌ها به کار می‌روند و باعث ایجاد اختلال در عملکرد کیوبیت‌ها می‌شوند. تلاش‌های مارتینیس و تیمش بالاخره پس از ۲ سال در حال نتیجه دادن است و فرآیند مذکور با موفقیت، نیاز به استفاده از خطوط کنترل در چیپ‌های کوانتومی را مرتفع کرده است. با توجه به این پیشرفت، تیم گوگل می‌تواند با سرعت بیشتری کار خود را ادامه دهد.
مارتینیس با اشاره به مفید بودن این آزمایش برای خود گوگل، می‌گوید:
    این هدف‌گذاری و ضرب‌الاجل به مدیران گوگل نیز کمک کرده است. سرگی برین (از مؤسسان گوگل) بسیار قدردان این پروژه است. همه به‌خوبی اهمیت کار ما را درک می‌کنند و درباره‌ی آن هیجان‌زده هستند. تلاش ما این بود که موفق به کسب حمایت از درون گوگل شویم و این پروژه باعث شده است تا بتوانیم با بسیاری از دیگر مهندسان گوگل ارتباط برقرار کنیم.

قلب D-Wave، کامپیوتر کوانتومی مورد استفاده در لابراتور مشترک «هوش مصنوعی کوانتومی» گوگل و ناسا
مارتینیس که اواخر سال ۲۰۱۴ از دانشگاه سانتا باربارای کالیفرنیا به گوگل پیوسته است، می‌گوید طراحی چیپ‌هایی با ۳۰ تا ۵۰ کیوبیت از همین حالا در دست توسعه است. تیم تحت رهبری او در گوگل تنها یکی از گروه‌های پژوهشی صنعتی است که در حال حاضر روی توسعه‌ی رایانش کوانتومی کار می‌کنند. رقابت برای توسعه‌ی پردازنده‌های کوانتومی تنها به گوگل محدود نمی‌شود. اینتل، مایکروسافت، IBM و حتی تعدادی از استارتاپ‌های کوچک در حال تلاش برای رسیدن هر چه سریع‌تر به فناوری ساخت کامپیوترهای کوانتومی هستند.سیمون گوستاوسون، از محققان MIT، عقیده دارد که در این میان گوگل دست بالاتر دارد و پس از آن، IBM نیز در رقابتی تنگاتنگ با غول جست‌وجو، از جمله پیشتازان رایانش کوانتومی به شمار می‌رود. رقابت در زمینه‌ی پردازش کوانتومی از جهاتی شبیه به رقابت‌های فضایی در دوران جنگ سرد است؛ از این جهت که پیروزی در این رقابت، بار تبلیغاتی بسیار مثبتی برای برنده به همراه خواهد داشت. موفقیت در آزمایش «برتری کوانتومی» باعث خواهد شد تا گوگل بتواند سریع‌تر از رقبای خود به یکی از بزرگ‌ترین نقاط عطف در تاریخ رایانش برسد؛ هرچند برای کاربردی شدن کامپیوترهای کوانتومی، تعداد کیوبیت‌های پردازنده باید بسیار بیشتر از ۵۰ عدد باشد.
کریس مونرو، استاد دانشگاه مریلند و مؤسس استارتاپ کوانتومی IonQ، می‌گوید:
    چنین موفقیتی تنها از لحاظ آکادمیک یک نقطه عطف محسوب می‌شود. بعد از آن باید بتوانید متوجه شوید که چگونه می‌توان چنین پردازنده‌ای را در مقیاس بالا تولید کرد و برای آن برنامه نوشت.
مارتینیس نیز قبول دارد که هنوز راه درازی تا تکامل پردازش کوانتومی باقی مانده است؛ اما استدلال می‌کند که آزمایش اخیر گوگل می‌تواند به بنچمارکی برای آزمایش عملکرد کامپیوترهای کوانتومی در آینده تبدیل شود.