Archive for: می 18th, 2017

دوچرخه‌‌ی جئو اوربیتال با بوست برقی

دوچرخه‌های الکتریکی، عموما از یک موتور برقی روی چرخ عقب یا جلو استفاده می‌کنند؛ اما در طرح جئواوربیتال، صرفا یک چرخ که بوست الکتریکی روی آن سوار شده است، قابل نصب روی هر نوع دوچرخه‌ی عادی خواهد بود. با این ابتکار، به راحتی می‌توان یک دوچرخه‌ی معمولی را به یک نمونه‌ی الکتریکی تبدیل کرد.مخترع این چرخ، طرح خود را الهام گرفته از یک نمونه‌ی فانتزی در فیلم علمی تخیلی ترون می‌داند. در صورت استقبال بازار از طرح جئواوربیتال، می‌توان شاهد انقلابی در طراحی دوچرخه‌های آینده بود؛ چراکه علاوه بر صرفه‌جوبی در مصرف انرژی و استفاده از یک سیستم برقی کمکی، اسپوک‌های چرخ جلو نیز حذف می‌شوند.جئواوربیتال، دارای یک موتور الکتریکی ۵۰۰ وات، همراه با ست باتری‌های لیتیوم یون پاناسونیک است که از طریق سه بازو به قاب اصلی متصل می‌شود. سه چرخ لاستیکی روی فریم حرکت می‌کنند که نوع بزرگ‌تر، وظیفه‌ی انتفال انرژی موتور برقی را برعهده دارد. دینام این سیستم روی محور مرکزی چرخ قرار دارد تا عامل شارژ باتری باشد.
با توجه به وضعیت تجهیزات به‌کاررفته در این چرخ، نمی‌توان از یک فریم فلزی برای آن استفاده کرد؛ چراکه راندمان چرخ‌های کوچک لاستیکی، روی سطح فلزی کاهش می‌یابد. با این حساب، قاب جئواوربیتال هم از یک لاستیک تیوپ‌لس تشکیل شده است که نیازمند هوا نیست و از نوعی فوم سبک پر شده است که طبیعتا مشکل پنچر شدن هم نخواهد داشت. در عوض، تعویض این لاستیک با نمونه‌ی مشابه غیر ممکن است و پس از استهلاک یا خرابی، فقط شرکت جئواوربیتال تأمین‌کننده‌ی آن خواهد بود.فرایند نصب این چرخ روی دوچرخه‌ی استاندارد، نسبتا ساده و بی‌نیاز از مهارت‌های پیچیده است. عمل باز کردن چرخ قبلی و بستن جئواوربیتال به‌راحتی انجام می‌شود و با اتصال چند سیم، می‌توان یک دوچرخه‌ی هیبریدی داشت. به‌ دلیل لاستیکی بودن این سیستم، جازدن لنت‌ترمزها هم به راحتی انجام می‌شود. به هنگام شروع حرکت، با فشار یک دکمه‌، سیستم استارت می‌کند و با استفاده از یک دکمه‌ی دیگر، می‌توان قدرت آن را کم و زیاد کرد.
فناوری جئواوربیتال، بی‌نیاز از رکاب زدن به نهایت سرعت ۳۲ کیلومتر بر ساعت می‌رسد که برای یک دوچرخه‌ی شهری، ایده‌آل است. از سویی دیگر، وقتی که راکب شروع به پدال‌ زدن می‌کند، سیستم جئواوربیتال، تأمین انرژی برای چرخ جلو را متوقف می‌کند و به شارژ خود می‌پردازد. در مجموع، رکاب‌ زدن با این دوچرخه اندکی سخت‌تر از رکاب‌ زدن با یک دوچرخه‌ی استاندارد است. جئواوربیتال در مدل‌های آینده‌ی خود، این مشکل را مرتفع خواهد کرد.شارژ کامل باتری‌های ۱۰ آمپر‌ساعت جئواوربیتال، حدود ۴ ساعت طول می‌کشد. خروجی این باتری‌ها ۳۲ ولت است و برای حرکت در مسافتی حدود ۳۰ کیلومتر کافی خواهد بود. مدل‌های مختلف جئواوربیتال، سایزهای متفاوتی خواهند داشت و باتری‌های متنوعی روی آن‌ها قابل سفارش است. در مدل‌های کوچک‌تر، باتری‌های ۶ آمپر‎‌ساعت قابل خرید هستند که ظرف ۳ ساعت شارژ می‌شوند و تا ۱۹ کیلومتر، تأمین‌کننده‌ی انرژی خواهند بود.دیگر نکته‌ی منفی درباره‌ی جئواوربیتال، وزن نسبتا بالای آن است که حدود ۱۰ کیلوگرم برآورد می‌شود؛ هرچند دیگر دوچرخه‌های الکتریکی هم چنین اضافه‌زنی به همراه دارند. این محصول، نزدیک به هزار دلار قیمت خواهد داشت.

نسل جدید باتری‌ها در خودروهای برقی، ظرف ۵ دقیقه شارژ می‌شوند

قیمت خودروهای الکتریکی، روز‌به روز کاهش می‌یابد و فناوری‌های مربوط به این مدل‌ها نیز، بسیار بهتر از گذشته شده است، اما یک نکته‌ی منفی در خودروهای برقی و پلاگین هیبرید وجود دارد که شاید مهم‌ترین ضعف آن، در مقایسه با محصولات بنزینی باشد. شارژ سریع، حلقه‌ی گم‌شده در فناوری خودروهای برقی و پلاگین‌هیبرید است و حتی با سیستم‌های گران‌قیمت شارژ سریع هم، ساعت‌ها وقت صرف تامین‌ انرژی باتری‌ها می‌شود، در حالیکه سوخت‌گیری در پمپ بنزین، محدود به چند دقیقه خواهد بود.یکی از مهم‌ترین دلایلی که شارژ سریع باتری‌های لیتیوم یون را غیر ممکن می‌کند، مربوط به ایمنی و حرات داخلی آنها است. شرکت استوردات، ادعا می‌کند که با بهینه‌سازی این باتری‌ها و آزمایش موفقیت‌آمیز آنها در تلفن‌های هوشمند، نسل جدیدی از سیستم‌های تامین انرژی در خودروهای الکتریکی را آماده کرده است.
این فناوری جدید، فلش‌باتری نام دارد و از ذراتی موسوم به نانودات استفاده می‌کند. نانودات‌ها، در واقع مولکول‌هایی هستند که انتقال انرژی به الکترودها را تسریع می‌کنند. مواد به‌کار رفته در این باتری‌ها، از نظر شیمیایی شبیه به لیتیوم یون عمل می‌کنند، اما به همان مقدار، قابلیت ذخیره و تامین انرژی الکتریکی دارند. جالب اینجا است که نانودات‌ها در مقایسه با لیتیوم یون‌های امروزی، نه‌تنها اشتعال‌پذیری ندارند، که در مقابل حرارت محیط هم، مقاومت مناسبی از خود نشان می‌دهند و اتلاف انرژی کمتری خواهند داشت. شرکت استوردات، ادعا می‌کند که فرایند ساخت نانودات‌ها کاملا طبیعی است و از مواد اورگانیک و قابل بازیافت، در ساخت آنها استفاده شده است.چند روز پیش در برلین، استوردات به معرفی فناوری جدید خود پرداخت و به صورت مختصر، با شارژ یک باتری کوچک؛ عملکرد آنرا به نمایش گذاشت. در تست‌های آزمایشگاهی، فناوری نانودات و سرعت بالای شارژ آنها، منطقی به نظر می‌رسد، اما هنوز در مرحله‌ی پیش‌تولید قرار دارد و بنا به اعلام رسمی شرکت سازنده، حدود ۳ سال دیگر، به مرحله‌ی تولید تجاری و نصب روی خودروهای برقی خواهد رسید. استوردات، ادعا می‌کند که فناوری نانودات در حالت فعلی، می‌تواند روی تسلا مدل S نصب شود و با تامین انرژی به میزان ۹۰ کیلووات ساعت، امکان رانندگی تا مسافت ۴۸۰ کیلومتر با فراهم کند.