Archive for: جولای 2nd, 2017

سنسوری که آینده‌ی خانه‌ هوشمند را رقم می‌زند

در آینده‌ای نه‌چندان دور خانه‌های هوشمند دیگر وابسته به دستگاه‌های هوشمند متعدد نخواهند بود. در عوض تمامی وسایل خانه‌ی هوشمند به یک دستگاه که همه‌ی وسایل خانه را هوشمند می‌سازد، متصل خواهند شد. این آینده‌ای است که کارنگی ملون و همکارانش در شرکت فیوچر اینترفیسز (Future Interfaces Group) روی آن کار می‌کنند. آن‌ها موفق شده‌اند یک دستگاه ترکیبی از سنسور‌های مختلف بسازند که قابلیت رصد و کنترل هم‌زمان اتفاقات متعدد در یک اتاق دارد؛ از جمله صدا‌، لرزش، نور، حرارت، نویز‌های الکترومغناطیسی و دما. این وسیله‌ی همه‌کاره و کوچک شامل ۹ سنسور است که علاوه بر قابلیت‌های، بالا امکان تشخیص باز ماندن شیر آب، تشخیص بازماندن در مایکروفر و تعداد دستمال‌کاغذی‌های استفاده‌شده را نیز دارد.

جیراد لاپوت، دانشجوی دکترای دانشگاه کارنگی (CMU) در مصاحبه‌ای با وب‌سایت اسپون گفت:

ایده اصلی این است که به‌محض این‌که یک دستگاه را به پریز برق وصل کردید، همه وسایل اتاق هوشمند شود… لازم نیست برای هوشمند سازی یک خانه از وسایل گران‌قیمت استفاده شود که احتمالا با یکدیگر نیز نمی‌توانند ارتباط برقرار کنند . همچنین برای وسایلی که می‌خواهید از راه دور کنترل کنید، استفاده از سنسور‌های متعدد سخت و عملا غیر‌ممکن است. در عوض کافی ‌است دستگاه هوشمندی وجود داشته باشد که تنها نیاز به یک پریز برق دارد.راز پشت پرده‌ی این سنسور هوشمند از الگوریتم‌های یادگیری ماشین نشأت می‌گیرد. این الگوریتم‌ها قابلیت این را دارند که داده‌های مختلف را با یکدیگر ترکیب کنند تا تفاوت وسایل مختلف و استفاده‌های مختلف از آن‌ها را از یکدیگر تشخیص بدهند. در نتیجه صرفا بر اساس صدا و لرزش ایجادشده توسط وسایل مورد استفاده، می‌تواند تشخیص بدهد که آیا صدای یک همزن برقی، آسیاب قهوه یا شیر آب را می‌شنود.تیم توسعه‌دهنده‌ی این دستگاه قصد دارد قابلیت‌های بیشتر و سنسورهای بیشتری به آن اضافه کنند و به‌زودی قابلیت تشخیص ورود و خروج افراد از محیط و تشخیص زمان روشن و خاموش‌ شدن وسیله‌ی گرمایش یا سرمایش اتاق نیز به آن اضافه خواهد شد.تیم محققان در مصاحبه‌ای گفته است: «وسایل هوشمند بسیار گران هستند و عموما با یکدیگر ارتباط برقرار نمی‌کنند. ما به دنبال جایگزینی هستیم که کاربرد عمومی داشته باشد و بتواند به‌طور غیرمستقیم یک اتاق را کنترل کند.»

همکاری IBM و نیروی‌ هوایی آمریکا در زمینه‌ هوش مصنوعی

ابررایانه‌های امروزی دارای توان پردازشی شگفت‌انگیزی هستند و در زمینه‌های مختلفی نظیر پیش‌بینی دقیق وضعیت آب و هوا و تجزیه و تحلیل اطلاعات مرتبط با تغییرات اقلیمی مورد استفاده قرار می‌گیرند. با این وجود، ابرکامپیوتر‌ها هنوز هم صرفا به قدرت پردازشی بسیار بالای خود وابسته هستند. حال شرکت IBM با همکاری نیروی هوایی آمریکا قصد تغییر این مسئله را دارد. آن‌ها در تلاش‌ هستند تا ابررایانه‌ای طراحی کنند که همانند مغز انسان رفتار می‌کند.این رایانه جدید از یک آرایه‌ی ۶۴ تایی از پردازنده‌های نوروسایناپتیک (Neurosynaptic) ترونورث استفاده می‌کند. پردازنده‌های ترونورث به یکدیگر متصل هستند و عملکرد آن‌ها شبیه به یاخته‌های عصبی مغز انسان است. در این سیستم، هر هسته از شبکه پردازشی به‌طور هماهنگ با دیگر هسته‌ها و به‌صورت رویداد محور کار می‌کند. این امر بدین معنی است که این پردازنده‌ها بر خلاف پردازنده‌های رایج، نیازی به کلاک ندارند.علاوه بر این، به‌واسطه‌ی ساختار گسترده‌ی این سیستم، حتی در صورت بروز خطا در یک هسته، بقیه سیستم به کار خود ادامه خواهد داد. این آرایه‌ی ۶۴ تایی قدرت پردازشی معادل ۶۴ میلیون یاخته عصبی (نورون) و ۱۶ میلیارد سیناپس دارد. باوجود چنین قدرت پردازشی، کل این آرایه تنها ۱۰ وات انرژی مصرف می‌کند.مانند دیگر سیستم‌های عصبی، از این سیستم نیز در زمینه‌ی تشخیص الگوها و پردازش‌های حسی مورد استفاده قرار می‌گیرند. نیروی هوایی در نظر دارد با ترکیب پردازنده‌های ترونورث و توان پردازشی ابررایانه‌ها، داده‌های مختلف صوتی، تصویری و متنی را به علائم قابل پردازش توسط رایانه تبدیل کند.این اولین مورد از به‌کارگیری پردازنده‌های ترونورث نیست. سال گذشته نیز سامسونگ با استفاده از این پردازنده‌ها در سسنسورهای داینامیک ویژن، موفق شده بود به توانایی تصویربرداری با نرخ ۲۰۰۰ فریم بر ثانیه دست یابد. نکته‌ی قابل توجه این است که توان مصرفی این سیستم تنها ۳۰۰ میلی‌وات بود.