Archive for: اکتبر 2nd, 2017

تکمیل پروژه‌ی ماریا با همکاری فیسبوک و مایکروسافت

مایکروسافت و فیسبوک در کنار شرکت زیرساخت مخابرات اسپانیایی با نام تلخیوس، در تکمیل پروژه‌ی ماریا همکاری کردند. این پروژه‌ی سنگین به کار گذاشتن ۶۶۰۰ کیلومتر کابل در زیر دریا بین ساحل ویرجینیای آمریکا و بیلبائوی اسپانیا منتج شد. کابل به‌کاررفته در نوع خود پیشرفته‌ترین در دنیا و دارای ظرفیتی بسیار بالا و قابلیت ارتقاء پهنای باند است. در این پروژه ۱۰,۲۴۹,۰۰۰ پوند (۴,۶۴۸,۸۶۸ کیلوگرم) کابل با قابلیت انتقال داده با سرعت ۱۶۰ ترابایت در ثانیه بین دو قاره مورد استفاده قرار گرفت.
همکاری فیسبوک و مایکروسافت

با رشد روزافزون کاربران اینترنت، سرمایه‌گذاری در زیرساخت اینترنت منطقی است؛ چرا که عمده‌ی تجارت فیسبوک و مایکروسافت وابسته به آن است. پس تعجب‌آور نیست که آن‌ها در این پروژه شرکت کنند. مایکروسافت گستره‌ی عظیمی از سرویس‌های ابری ارائه می‌دهد و این ارتقاء به آن‌ امکان گسترش و ورود را به بازارهای جدید خواهد داد. فیسبوک نیز در حال گسترش خدمات خود است. با توجه به افزایش محتوای ویدیویی، فیسبوک برای جذب کاربران بیشتر نیاز به زیرساخت اینترنتی بهتری دارد.هرچند امروزه بسیاری از اتصالات، وایرلس و بی‌سیم هستند؛ اما برقراری ارتباط بین دو قاره همچنان مبتنی بر همان زیرساختی است که در قرن نوزدهم برای تلگراف مورد استفاده قرار می‌گرفت. البته پهنای باند مورد نیاز، بسیار بیشتر از آن زمان است و کاربرد آن به ارسال متن و پیام ختم نمی‌شود؛ به همین دلیل است که کار گذاشتن یک کابل قابل ارتقاء الزامی است. در حال حاضر ۴۲۰ رشته کابل در زیر دریاها، اتصال شبکه‌ی جهانی اطلاعات و کامپیوترها را برقرار می‌کنند. پروژه‌ی ماریا هرچند تکمیل شده است اما بهره‌برداری از آن تا سال آینده طول خواهد کشید.

ساتیا نادلا: تصاحب لینکدین بهتر از شراکت با آن بود

از جمله‌ حقایقی که در کتاب نادلا آمده، افشای رأی منفی وی در جریان خریداری نوکیا و همچنین مخالفت استیو بالمر و بیل گیتس با تصاحب ماینکرافت است. افزون بر این، نادلا پرده از حقایقی درباره‌ی لینکدین برداشته و دلایل اصلی تصاحب ۲۶.۲ میلیارد دلاری این پلتفرم شبکه‌ی اجتماعی را در سال ۲۰۱۶ شرح داده است.بر اساس این کتاب، اصلی‌ترین دلیلی که موجب گرفتن این تصمیم بزرگ از سوی مایکروسافت شد، این بود که شرکت اعتقاد داشت تصاحب لینکدین در مقایسه با همکاری با آن، تصمیم عقلانی‌تری محسوب می‌شود. این موضوع در این کتاب به شرح زیر آمده است:

بارها از من پرسیده می‌شود «چه زمانی همکاری با شرکت‌ها در مقایسه با تصاحب آن‌ها مناسب‌تر است؟» پاسخ این پرسش به بهترین نحو در پرسش دیگری قرار گرفته است. «آیا ما می‌توانیم با همراهی در کنار یکدیگر به‌عنوان یک مجموعه، ارزش بیشتری برای مشتریانمان ایجاد کنیم یا این کار هنگامی که دو مجموعه‌ی مستقل باشیم، به نحو بهتری صورت می‌گیرد؟» بنا به تجربه‌ی من، ما چه از یک معامله‌ی بزرگ نظیر تصاحب شبکه‌ی اجتماعی لینکدین، چه معامله‌ای کوچک‌تر نظیر تصاحب اپلیکیشن‌های زامارین، اکومپلی و مایلیک صحبت کنیم، خریدهایی به موفقیت انجامیده‌اند که معمولا از مشارکت‌های برآمده از تحلیل دقیق نیازهای مشتریان آغاز شده‌اند. این موضوع در مورد لینکدین صدق می‌کند؛ شبکه‌ای اجتماعی که مایکروسافت در جریان یکی از بزرگ‌ترین معاملات تاریخ، آن را با مبلغ ۲۶ میلیارد دلار در سال ۲۰۱۶ تصاحب کرد.برای بیش از ۶ سال، مایکروسافت و لینکدین با یکدیگر همکاری کردند تا یک میلیارد کاربر ما و تقریبا نیم میلیارد اعضای آن‌ فعال شوند. نمودار ون مشتریان ما، صد درصد با مشتریان لینکدین هم‌پوشانی دارد. این موضوع همگام‌سازی مخاطبان را به دنبال داشت؛ در نتیجه مخاطبان آفیس در لینکدین و بالعکس قابل دسترسی بودند…

… ما برای توسعه‌ی بیش از پیش این سازگاری و ایجاد سناریوهای متقاعدکننده‌تر و خلق ارزش بیشتر برای مشتریانمان، ناگزیر به پیوستن به یکدیگر بودیم.نادلا همچنین اعلام کرد که حتی مدیرعامل لینکدین از این تصمیم به‌عنوان حرکتی یاد کرد که مایکروسافت را به نحو فزاینده‌ای به شرکتی زیرک‌تر، خلاق‌تر، آزادتر و هدفمندتر تبدیل کرده است.مدیرعامل ردموندی‌ها در ادامه افزود که در جریان تصاحب لینکدین توسط مایکروسافت، این هدف را داشت تا شبکه‌ای به‌هم‌پیوسته از افراد متخصص‌ بسازد تا دسترسی افراد را در سرتاسر جهان به منابع و فرصت‌ها تسهیل کند. در آخرین فصل این کتاب با عنوان «بازگردانی رشد اقتصادی برای همگان»، نادلا تأکید می‌کند که همانند لینکدین و آفیس، تمایل به سرمایه‌گذاری در سرویس‌هایی دارد که در افزایش بهره‌وری به افراد کمک می‌کنند.